W Japonii jedzenie jest czymś więcej niż tylko jedzeniem

Tytułowe meshi to gotowany ryż – najjaśniejsza gwiazda japońskiej kuchni, która wskazuje drogę wszystkim przyrządzającym azjatyckie potrawy.

Już w czasach starożytnych Japonia zyskała przydomek Mizuho no Kuni, czyli Kraina Obfitych Kłosów Ryżu, a słów na określenie tego zboża jest w języku japońskim więcej niż na określenie miłości.

Japoński rok dzieli się nad 24 sekki, czyli sezony. Bowiem, jak mawiają Japończycy, 何事にも旬がある – wszystko ma swoją porę. Każde sekki przynosi nowe smaki, a nawet nową zastawę. Zasady korzystania z motywów sezonowych są ściśle przestrzegane: kimona w liście klonu nie nosi się wiosną, klusek mochi nie serwuje się na talerzu w hortensje ani nie spożywa latem, a zimą nie do pomyślenia jest podanie dania z makaronem sōmen w przezroczystej misce!

Brzmi skomplikowanie? Nie szkodzi!

Autorka zebrała 54 tradycyjne przepisy – między innymi na tonjiru albo nasu dengaku – i opatrzyła je wspomnieniami i opowieściami, dzięki którym możemy poznać ten wyspiarski kraj od kuchni i zrozumieć, jak Japończycy myślą o gotowaniu i ucztowaniu.

Meshi to opowiedziana z subtelnym wdziękiem smakowita podróż przez kulturę i rytuały, która na długo pozostanie w twojej pamięci.

Katherine Tamiko Arguile – pisarka oraz dziennikarka kulturalna o japońsko-brytyjskich korzeniach, urodzona i wychowana w Tokio. Mówi o sobie, że jest Edokko, choć już od lat mieszka w Australii. Popularyzacja kuchni swoich przodków jest jej sposobem na ocalenie japońskiej tradycji przed zniknięciem i zapomnieniem.

Wiosna nie zaczyna się w kwietniu – zaczyna się we Włoszech.

Lata dwudzieste XX wieku. Cztery zmęczone deszczowym Londynem kobiety podejmują szaloną decyzję: wynajmują średniowieczną willę w sercu słonecznego Portofino.

Panie Arbuthnot i Fisher – ciche, przytłoczone codziennością kobiety, pragnące wytchnienia od nudnych mężów i towarzyskich obowiązków.

Lady Caroline Dester – olśniewająca, ale wiecznie znużona piękność z wyższych sfer.

Pani Wilkins – surowa starsza dama, stojąca na straży porządku i dobrych obyczajów.

W otoczeniu kwitnących ogrodów, błękitu Morza Śródziemnego i zapachu rozgrzanych gajów oliwnych bariery społeczne i wzajemne uprzedzenia powoli przestają mieć znaczenie. Słońce Ligurii i włoski krajobraz działają jak magiczny lek na wszelkie problemy. Kobiety otwierają się przed sobą, zwierzają, na nowo odkrywają radość życia i... zostają najlepszymi przyjaciółkami.

Uroczy kwiecień to urzekająca, dowcipna opowieść o potędze kobiecej przyjaźni i odnajdywaniu siebie.

Czasem wystarczy bilet do Włoch, by zacząć wszystko od nowa!

Wiosna nie zaczyna się w kwietniu – zaczyna się we Włoszech.

Lata dwudzieste XX wieku. Cztery zmęczone deszczowym Londynem kobiety podejmują szaloną decyzję: wynajmują średniowieczną willę w sercu słonecznego Portofino.

Panie Arbuthnot i Fisher – ciche, przytłoczone codziennością kobiety, pragnące wytchnienia od nudnych mężów i towarzyskich obowiązków.

Lady Caroline Dester – olśniewająca, ale wiecznie znużona piękność z wyższych sfer.

Pani Wilkins – surowa starsza dama, stojąca na straży porządku i dobrych obyczajów.

W otoczeniu kwitnących ogrodów, błękitu Morza Śródziemnego i zapachu rozgrzanych gajów oliwnych bariery społeczne i wzajemne uprzedzenia powoli przestają mieć znaczenie. Słońce Ligurii i włoski krajobraz działają jak magiczny lek na wszelkie problemy. Kobiety otwierają się przed sobą, zwierzają, na nowo odkrywają radość życia i... zostają najlepszymi przyjaciółkami.

Uroczy kwiecień to urzekająca, dowcipna opowieść o potędze kobiecej przyjaźni i odnajdywaniu siebie.

Czasem wystarczy bilet do Włoch, by zacząć wszystko od nowa!

Czym naprawdę jest yakuza – okrutną mafią czy grupą dżentelmenów z przestępczego podziemia?

Choć Japonia bywa dla zachodniego turysty synonimem rozwoju technologicznego i nowoczesności, yakuza nie ucieka od tradycji i rytuałów, bo chce być organizacją, która chanto shite iru, czyli „robi wszystko, jak należy”. Członkowie mafii kierują się ninkyō, tradycyjnym kodeksem honorowym. Za nieposłuszeństwo może ich spotkać dotkliwa kara – na przykład ceremonia yubitsume, podczas której winowajca musi obciąć sobie krótkim mieczem fragment palca.

Relacje w strukturach mafii są mocno zhierarchizowane, a kobun („syn”) zawsze musi wypełnić polecenia oyabuna („ojca”). Z jednej strony jej członkowie stosują praktyki sōkaiya – szantażują firmy w celu wyciągnięcia haraczu, z drugiej – dbają o rodziny swoich braci, którzy przebywają w więzieniach, a po ich wyjściu na wolność urządzają im przyjęcie zwane shussho iwai.

Martinie Baradel udaje się umówić na spotkania z bossami yakuzy. Zdobywa także zaufanie policjantów i nielicznych dziennikarzy zajmujących się tematem japońskiej mafii.

Jun’ichiro Tanaka, główny bohater, choć jest postacią fikcyjną, opowiada o rzeczywistych wydarzeniach i przekazuje prawdziwe świadectwa osób związanych z yakuzą, zachowując ich anonimowość i tym samym chroniąc ich bezpieczeństwo.

Tanaka demaskuje mity i błędne przekonania o japońskiej mafii. Zaprowadzi cię tam, gdzie nie ma dostępu zwykły śmiertelnik. Poznasz sekrety izakaya i przekonasz się, czy yakuza słusznie określana jest bōryokudan, brutalnym gangiem.

Martina Baradel – kryminolożka w Katedrze Socjologii Uniwersytetu Oksfordzkiego, członkini Nissan Institute of Japanese Studies. W swoich badaniach nad yakuzą łączy kilka dziedzin akademickich, między innymi politologię, kryminologię oraz porównawcze prawo karne, i opiera się w dużej mierze na wywiadach z bossami, aktywnymi i byłymi członkami mafii, oryginalnych dokumentach i danych statystycznych.

Czy traumy, które spotkały Ciebie lub Twoje dziecko, muszą definiować życie Waszej rodziny?

Nie możesz zmienić przeszłości, ale możesz spojrzeć na nią inaczej – z akceptacją i spokojem.

Magdalena Boćko-Mysiorska pokazuje, że niezależnie od tego, czy trauma pojawiła się nagle czy jest efektem długotrwałego stresu, najważniejszym elementem zdrowienia jest relacja między członkami rodziny – oparta na otwartości, serdeczności i dobroci. A każda rana może stać się źródłem siły, jeśli tylko zostanie odpowiednio opatrzona.

Dzięki tej książce zrozumiesz mechanizmy działania różnych rodzajów traumy i nauczysz się, jak sobie z nimi poradzić. Ogromna dawka wiedzy teoretycznej i praktyczne ćwiczenia pomogą całej Twojej rodzinie zbudować szczęśliwy i zdrowy dom.

Stwórz ciepłą i bezpieczną przestrzeń, w której ból nie jest wypierany lub zamiatany pod dywan, ale przyjęty z empatią i zrozumieniem.

Czuły dom zaczyna się w Tobie!

Czy traumy, które spotkały Ciebie lub Twoje dziecko, muszą definiować życie Waszej rodziny?

Nie możesz zmienić przeszłości, ale możesz spojrzeć na nią inaczej – z akceptacją i spokojem.

Magdalena Boćko-Mysiorska pokazuje, że niezależnie od tego, czy trauma pojawiła się nagle czy jest efektem długotrwałego stresu, najważniejszym elementem zdrowienia jest relacja między członkami rodziny – oparta na otwartości, serdeczności i dobroci. A każda rana może stać się źródłem siły, jeśli tylko zostanie odpowiednio opatrzona.

Dzięki tej książce zrozumiesz mechanizmy działania różnych rodzajów traumy i nauczysz się, jak sobie z nimi poradzić. Ogromna dawka wiedzy teoretycznej i praktyczne ćwiczenia pomogą całej Twojej rodzinie zbudować szczęśliwy i zdrowy dom.

Stwórz ciepłą i bezpieczną przestrzeń, w której ból nie jest wypierany lub zamiatany pod dywan, ale przyjęty z empatią i zrozumieniem.

Czuły dom zaczyna się w Tobie!

Dzikie zioła, chwasty, leśne pokarmy uzależniają!

Na pikniku siedzi się na ziemi, je rękami, brudzi usta zwęglonym ziemniakiem. Pobudza się wszystkie zmysły. Żywy ogień to magia, trudno oderwać od niego wzrok, a przygotowane w ten sposób potrawy są niepowtarzalne.

Skosztuj jak nieziemsko smakują

• chimichurri z gwiazdnicą pospolitą

• grillowana sałata z kwiatami lipy

• szarpane boczniaki bbq

• miraliwki – oliwki z zielonych mirabelek

Dowiedz się także jak odróżnić od siebie najczęściej spotykane w polskich lasach rośliny. Jak wygadają ich liście, kora, igły, kwiatostany, szyszki. Wykorzystaj dary natury i odnajdź radość w piknikowaniu

W lesie sezon piknikowy trwa cały rok.

PIOTR CIEMNY – twórca inicjatywy oraz konta na Instagramie „Chwasty od Kuchni”, regularny gość programów telewizyjnych i radiowych o naturze, ekologii i zielarstwie, a także pracownik duńskich restauracji nagrodzonych gwiazdkami Michelin: 108 i Alchemist. Sprawia, że hasło „Znane rośliny w nieznanej odsłoni” nabiera zupełnie nowego znaczenia.

Od Fiata po Juventus, media i władzę

Prawdziwa historia rodziny, która ukształtowała Włochy XX wieku!

Dynastia. Władza. Upadek. Agnelli – rodzina, która nie tylko stworzyła motoryzacyjne imperium, lecz także przez stulecie trzymała w rękach ekonomiczne i polityczne losy całych Włoch.

Za kulisami największych włoskich marek – Fiata, Ferrari, Juventusu – stała jedna rodzina, której ambicje wykraczały daleko poza biznes. Od wizjonerskiego Giovanniego, twórcy pierwszej włoskiej potęgi motoryzacyjnej, przez legendarnego Gianniego, symbol włoskiego stylu i la dolce vita, po współczesnego spadkobiercę Johna Elkanna – ich decyzje kształtowały losy narodu.

Ale za fasadą bogactwa i władzy kryje się historia namiętności, zdrady i osobistych tragedii. Charyzmatyczne kobiety: Virginia – arystokratka, która walcząc o opiekę nad dziećmi, nie wahała się interweniować u Mussoliniego; olśniewająca Marella – muza Capotego i ikona stylu; oraz Margherita, której bunt doprowadził do rozbicia rodzinnego imperium.

Przetrwali wojny światowe, faszyzm i terror Czerwonych Brygad, ale czy zdołali ocalić samych siebie? Nagłe śmierci, samobójstwa, uzależnienia i bezwzględna walka o władzę – oto prawdziwa cena za potęgę.

Imperium Agnellich to porywająca opowieść o jednej z najpotężniejszych europejskich dynastii, której historia jest równie fascynująca, co mroczna.

Myśl jaśniej, żyj lepiej.

Poznaj instrukcję obsługi własnego umysłu.

Dowiedz się, co tobą steruje.

Dlaczego inteligentni ludzie podejmują głupie decyzje? Sztuka jasnego myślenia to nie kolejny teoretyczny podręcznik, to twój osobisty detektor nonsensu.

Dlaczego musisz ją przeczytać?

Każdy rozdział to tylko 5 minut czytania. 5 minut, dzięki którym poznasz pułapki myślowe, w które wpadasz każdego dnia. Dowiesz się między innymi: dlaczego darmowy drink bywa najdroższą inwestycją, jak nie ulec magii autorytetów i dlaczego „bolesna droga” rzadko prowadzi do celu.

Co zyskasz?

·Nauczysz się rozpoznawać błędy, zanim wyrządzą szkody. Lepsze decyzje to lepsze finanse, zdrowsze relacje i brak wyrzutów sumienia.

·Staniesz się odporny na manipulację. W świecie fake newsów i clickbaitów Dobelli uczy, jak myśleć samodzielnie i nie dać się uwieść chwytliwym, lecz fałszywym opowieściom.

·Otrzymasz praktyczne porady, jak omijać pułapki i podejmować właściwe decyzje. Autor łączy wiedzę psychologiczną z doświadczeniem przedsiębiorcy, tłumacząc złożone mechanizmy językiem korzyści.

Niezależnie od tego, czy planujesz zmianę pracy, zakup mieszkania czy po prostu chcesz przestać „stawiać na niewłaściwego konia” – ta książka to klasyk, do którego będziesz wracać.

Ucz się na cudzych błędach – własne kosztują zbyt dużo.

Nie musisz myśleć szybciej. Wystarczy, że zaczniesz myśleć jaśniej.

„W żadnym innym języku nie ma tego słowa. W niemal żadnym innym kraju nie ma tego zjawiska. I nigdzie się tak bardzo nie milczy o pożydowskim jak w Polsce – kraju, w którym bardziej niż w jakimkolwiek innym należałoby o nim mówić. Agnieszka Dobkiewicz prowadzi czytelników śladami rozmaitych pożydowskich miejsc, przedmiotów, wspomnień i spraw i odkrywa przed nimi nieznane karty historii Polski. To nie powinno dziwić: wszak Polska jest najbardziej może pożydowska i żyje w niekończącej się traumie tej niekończącej się nieobecności.”

KONSTANTY GEBERT

JAK DALEKO W GŁĄB POLSKIEJ TOŻSAMOŚCI SIĘGAJĄ ŻYDOWSKIE KORZENIE?

Od baśniowych ilustracji Jana Marcina Szancera, przez kaliskie lalki szirlejki, aż do koszernych pierników toruńskich – autorka poszukuje odpowiedzi na pytanie, kiedy cudze zaczyna być własne, a (po)żydowskie przeistacza się w polskie.

„W żadnym innym języku nie ma tego słowa. W niemal żadnym innym kraju nie ma tego zjawiska. I nigdzie się tak bardzo nie milczy o pożydowskim jak w Polsce – kraju, w którym bardziej niż w jakimkolwiek innym należałoby o nim mówić. Agnieszka Dobkiewicz prowadzi czytelników śladami rozmaitych pożydowskich miejsc, przedmiotów, wspomnień i spraw i odkrywa przed nimi nieznane karty historii Polski. To nie powinno dziwić: wszak Polska jest najbardziej może pożydowska i żyje w niekończącej się traumie tej niekończącej się nieobecności.”

KONSTANTY GEBERT

JAK DALEKO W GŁĄB POLSKIEJ TOŻSAMOŚCI SIĘGAJĄ ŻYDOWSKIE KORZENIE?

Od baśniowych ilustracji Jana Marcina Szancera, przez kaliskie lalki szirlejki, aż do koszernych pierników toruńskich – autorka poszukuje odpowiedzi na pytanie, kiedy cudze zaczyna być własne, a (po)żydowskie przeistacza się w polskie.

Jeżeli miałabyś wytatuować sobie jedno jedyne zdanie, jakie byś wybrała?

Alicja nie jest już dzieckiem. Nie ma jednak przekonania, że to dobrze. Jak może dorosnąć, skoro nie potrafi stawić czoła problemom świata? Dookoła wybuchają wojny, natura jest zagrożona, klimat oszalał. Alicja chce odkryć, według jakich zasad żyć w tej burzliwej teraźniejszości. Odnaleźć sentencję, która byłaby nieomylnym drogowskazem, pocieszeniem, gdy wszystko zawodzi. Tak powstałby tatuaż idealny.

Szukając rozwiązania, trafia do dziwacznej, a zarazem fascynującej rzeczywistości. Niczym Alicja w Krainie Czarów, opada coraz głębiej w Krainę Idei.

Spotka Konfucjusza i zagubi się w ogrodzie Epikura. Odwiedzi jaskinię Platona, podąży śladami Hypatii, zatańczy z Rousseau, zmierzy się z Kartezjuszem, zada pytania Laozi, Nietzschemu, Freudowi. Aż w końcu, z dziennikiem pełnym przemyśleń i cytatów, będzie gotowa zmierzyć się z wyzwaniami, które dotyczą nas wszystkich.

Czy Alicja znajdzie maksymę godną tatuażu?

Oriana Fallaci z impetem wkracza do świata mody.

Odkrywa to, co przysłaniały blichtr i sztywne gorsety.

Rok 1949. Młoda reporterka trafia do paryskiego atelier Christiana Diora i od pierwszych chwil wyczuwa nadchodzącą rewolucję.

Christian Dior zmęczony własnym imperium. Coco Chanel znienawidzona przez paryskich projektantów Mary Quant w krótkiej spódniczce, drwiąca z salonowych konwenansów. Fallaci pokazuje, że moda to pole bitwy: tradycji z wolnością, elegancji z prowokacją. W tym świecie nawet spodnie potrafią wywołać skandal,a minispódniczka – społeczną zmianę.

Niepublikowane dotąd artykuły i wywiady Oriany Fallaci ze świata mody.

Precz z fiszbinami, precz ze sztucznymi krągłościami, precz z długimi, szerokimi spódnicami – powtarzała kobietom Coco. – Przecież chcecie wykonywać męskie zawody! Chcecie się angażować w politykę! Prowadzić samochody! Jak możecie to zrobić, skoro w tych gorsetach nie możecie nawet wziąć głębokiego wdechu? […] Precz z długimi włosami, z kokami! Przecież nie musicie rozpuszczać włosów, żeby wpuścić kochanka przez okno. Macie klucze do domu, kretynki.

Oriana Fallaci u progu dziennikarskiej sławy w swoim niepodrabialnym, bezkompromisowym stylu opisuje Hollywood lat 50.

Czerwiec 1957. Młoda włoska korespondentka ląduje w Hollywood z walizką spaghetti dla Sophii Loren. Ambitna reporterka wchodzi pewnym krokiem w świat „fabryki gwiazd”, bezlitośnie obnażając środowisko, w którym liczą się wyłącznie sława, pieniądze, reklama i plotki.

Odważna Miss Fallaci opisuje największe gwiazdy od strony, od której nikt ich nie zna. Marylin Monroe w sukni ślubnej splamionej krwią. Marlon Brando grający role woskowego posągu, który roztapia się w słońcu, i kasy fiskalnej. Frank Sinatra bijący kelnerów w restauracji, bo odmówili obsłużenia czarnoskórego klienta. Od Jamesa Deana, przez Audrey Hepburn, Brigitte Bardot, po Joan Collins i Ingrid Bergman – Fallaci demitologizuje urastające do rangi bóstw gwiazdy ekranu i ukazuje ich ludzkie, czasem śmieszne, a czasem tragiczne twarze.

Mogą się tu wydarzyć najbardziej oszałamiające rzeczy. W tym miejscu domy mają jakby szklane ściany. Nie sposób wykonać gestu ani wypowiedzieć słowa, by inni się o tym nie dowiedzieli. Żyć w Hollywood to jak żyć z mikrofonami ukrytymi w każdym pokoju i telewizyjnymi kamerami wycelowanymi prosto w sypialnię.

Niepublikowany dotąd zbiór korespondencji Oriany Fallaci z Hollywood – prawdziwa perła dla wszystkich fanów dziennikarki i „fabryki snów”!

Przeczytałeś wszystkie książki o Harrym Potterze i obejrzałeś wszystkie filmy – uważasz, że ten świat nie może cię już niczym zaskoczyć?

A może, jak każdemu mugolowi, wydaje ci się, że to bajeczki dla dzieciaków?

Tak czy inaczej – jesteś w głębokim błędzie!

Ukryte miejsca, kontrola umysłów, mroczne tajemnice, a nawet kamień filozoficzny – to tylko zasłona. Głębiej zaszyta jest prawdziwa filozofia. Czy zdołasz ją odszukać?

Stoisz na peronie 9¾!

Przed tobą wyprawa do świata Hogwartu, w którym odbijają się najważniejsze idee ludzkości: wolność i władza, dobro i zło, cierpienie i przeznaczenie, a po korytarzach snują się cienie Sokratesa, Platona i Kanta.

Odczytaj filozoficzny przekaz ukryty między wierszami. Niektóre z tych pomysłów i idei wydadzą ci się rewolucyjne, inne może dziwaczne, jeszcze inne zafascynują cię swoim geniuszem. Jedno jest pewne – przeżyjesz niezwykłą przygodę, nurkując jeszcze głębiej w krainę magii… i filozofii.

Komnata Tajemnic została otwarta!

HOGWART EKSPRES właśnie odjeżdża!

Wsiadasz?

Paryż, marzec 1831 roku.

Valentin Verne, młody inspektor policji o anielskiej twarzy i sercu pełnym cieni, kieruje biurem do spraw tajemnych, nieoficjalnym wydziałem stworzonym do rozwiązywania nadprzyrodzonych zbrodni.

Pewnego dnia w jego gabinecie zjawia się elegancka kobieta o delikatnych rysach, kasztanowych lokach i powolnych gestach. Madame Mélanie d'Orval, równie mocno jak rozwiązać zagadkę śmierci nastoletniej córki, pragnie zrozumieć, co wydarzyło się z jej mężem. Mężczyzna wpadł w szpony podejrzanego medium, które przekonało zrozpaczonego ojca, że może skontaktować się z duchem zmarłej.

Madame d'Orval jest pewna, że Verne'owi wystarczyłby udział w jednym ze słynnych seansów spirytystycznych, by zdemaskować oszusta.

Lewitujące stoły, rozmowy z zaświatami i tajemnicze zjawy to prawdziwe wyzwanie dla racjonalnego umysłu inspektora. Zadanie tym trudniejsze, że Verne musi stawić czoła jeszcze groźniejszemu przeciwnikowi. Do miasta powraca Wikary – odrażający przestępca, perwersyjny potwór. Na mieszkańców Paryża pada blady strach.

CZY ZANURZYSZ SIĘ W MROKU ZBRODNI I ZAUFASZ ZMYSŁOM?

KIEDY NAUKA INSPIRUJE ZBRODNIE

Jesień 1830 roku. Ciemne zaułki Paryża, który usiłuje otrząsnąć się z szoku rewolucji lipcowej.

Postęp nauki, w połączeniu z szalenie modnym ezoteryzmem, inspiruje nowy rodzaj przestępczości. Valentin Verne, młody inspektor, ale i zapalony student chemii i medycyny, z zamiłowaniem do tego, co nieprzeniknione i irracjonalne, musi rozwiązać serię zagadek związanych z dziwnymi zgonami. Mianowany przez prefekta na szefa „Biura do spraw tajemnych”, specjalnego wydziału, którego zadaniem jest tropienie tajemniczych przestępców, korzystających z dobrodziejstw dynamicznie rozwijającej się dziedziny wiedzy, ma zamiar udowodnić swoje niezwykłe umiejętności.

Ale kim tak naprawdę jest ten samotny policjant, którego obsesją jest schwytanie seryjnego mordercy znanego pod pseudonimem Wikary?

Kto kryje się za anielską twarzą, która tylko czasami ujawnia niepokojącą dzikość?

Kto jest łowcą, a kto ściganym?

Co odnaleźć można w splątanym labiryncie luster?

Od salonów pełnych blichtru, przez gwarne gospody, po rynsztoki spowite w wilgotnej, lepkiej mgle – przenieś się do dziewiętnastowiecznego Paryża i sprawdź, co się stanie,

gdy nie będziesz już mógł zaufać zmysłom.

Burzliwa historia Francji roku 1830 czyni akcję powieści wiarygodną i bogatą w realia, nie przytłaczając jednocześnie szczegółami. Czytelnik zostaje wrzucony w wir politycznych intryg i poznaje arcyciekawe metody rozwijających się medycyny sądowej i kryminalistyki. Snobistyczne salony pełne posągów i kryształowych luster oraz zaplute spelunki i wilgotne piwnice, zaludnione przez wyrzutków społecznych i spiskowców – w takiej scenerii prowadzi swoje śledztwo Valentin Verne. Samotny, skłonny do przemocy tajemniczy policjant skrywa ponury sekret. Po przeczytaniu „Biura do spraw tajemnych” byłem rozczarowany… tym, że nie mogę od razu się rzucić na kolejne tomy z Verne’em w roli głównej.

Marek Krajewski

Są rzeczy na niebie i ziemi, jakie się czytelnikom kryminałów nawet nie śniły.

Jeśli wam się wydawało, że znacie mrok zbrodni, to wam się tylko wydawało.

Edgar Alan Poe byłby zazdrosny. Będzie głośno o tej książce.

Maciej Siembieda